|
Na de sloop van de toenmalige Koningin
Emmaschool en een fabriekje van elektraonderdelen op het terrein
tussen de Coninckstraat, de Teut en de Walikerstraat bepaalden
bouwkranen, steigers en werkketen voor lange tijd het beeld in de
wijk. Enkele jaren en 10,8 miljoen gulden verder is het zover en op
30 september 1977 wordt het 'Speelstadje' van Onno Greiner
feestelijk geopend door de nog jeugdige Koos Postema, met ondermeer
een optreden van Willeke Alberti met het Vara dansorkest onder
leiding van Charlie Nederpelt.
Het Grand Theatre aan de Snouckaertlaan en de (Ei)Markthal aan de
Breestraat maken daarmee definitief plaats voor theater De Flint,
bestaande uit: "Het Centrum voor Creativiteitsontwikkeling, een
theater met toneelakkomodatie voor 550 mensen, een evenementenhal
voor 1000 personen en een cafébistro." aldus het officiële
persbericht.
Het complex, dat wordt gekenmerkt door eenvoud en zijn
multifunctionele eigenschappen met een informeel karakter, is
gesitueerd rond een tweetal overdekte en haaks op elkaar staande
binnenstraten waarvan op de kruising het restaurant met
vergaderruimte te vinden is.
Mede vanwege het multifunctionele aspect stonden de stoelen in de
theaterzaal aanvankelijk gelijkvloers, maar na een stroom van
kritiek vanwege de slechte zichtlijn naar het toneel werden de
rijen acht tot en met elf een jaar later trapsgewijs
verhoogd.
Vruchtbare theaterseizoenen volgen elkaar op met klinkende namen en
gedenkwaardige evenementen zoals bijvoorbeeld het minder
vreugdevolle optreden van minister president van Agt in 1978 om
pijnlijke bezuinigingsoperaties aan te kondigen, ongeregiseerd
onderbroken door de actiegroep 'Wij eisen Vrouwenhuis' die slechts
de naam van hun beweging behoefde te scanderen om hun verlangens
zonneklaar duidelijk te maken.
Nog voor het tienjarige jubileum wordt duidelijk dat de Flint uit
zijn jasje aan het groeien is en wordt er met de gedachte gespeeld
om het theater te verplaatsen naar het centrale stadsgebied nabij
het toenmalige station, tot een dramatische gebeurtenis op zondag
25 november 1990 deze discussie abrupt doet verstommen: 'Theater De
Flint volledig uitgebrand' luidt het breeduit op de voorpagina van
de Amersfoortse Courant… De schade bedroeg meer dan tien miljoen
gulden en hoewel brandstichting niet werd uitgesloten bleef de
oorzaak vooralsnog onbekend.
Een aantal voorstellingen kon vrij snel met inzet van het
gemotiveerde personeel worden verplaatst naar het Onze
Lievevrouwetheater, de St. Aegtenkapel en de snel van rook en roet
ontdane Stadshal van De Flint aangezien deze door de tussenliggende
'straat' niet door de brand was aangetast.
Uiteindelijk werd besloten het theater weer op de huidige locatie
op te bouwen, tegelijkertijd te moderniseren en flink uit te
breiden met onder andere meer stoelen en een imposante
toneeltoren.
Inmiddels zijn de verouderde en niet aan de eisen van de ARBO
voldoende, handbediende trekken (installatie voor het hijsen van
decorstukken en toneelgordijnen) vervangen door een volledig
geautomatiseerde trekkenwand.
In de vroege ochtend van 1 september 2010 brak er, net buiten de
gevel, een hoofdwaterleiding welke in korte tijd de gehele
kelderverdieping van het gebouw onder water en modder zette. Door
het doeltreffende optreden van het personeel en de snelle inzet van
de brandweer is voorkomen dat geplande evenementen moesten worden
afgelast.
Ook hieruit blijkt weer; 'De Flint' heeft
ook onder de moeilijkste omstandigheden altijd weer opnieuw
aanleiding gegeven tot wat er van een professioneel en gastvrij
theater verwacht kan worden: een ovationeel applaus!
Kees van Kesteren
|